ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Πολλά άρθρα διαβάζω αλλά κανένα λίγα κάνω repost.

Και άλλες φορές που ήμουν έτοιμος να το κάνω και δεν το έκανα, του Έλικα πάλι ήταν το ποστάκι.

Αυτό καθαρά για το γαμώτο του “shit’s getting real”. Welcome to the 21st century, when human kind first learned that the kind of life the “developed world” enjoyed during the end of the 20th was an illusion, a fluke, not the “end of history”, nor the beginning of humanity’s golden age, just the temporary side-effect of it consuming its host. Καλωσήρθατε στην αποβιομηχανική εποχή!

Είναι άραγε αυτός ο όρος «δόκιμος»; Στα αγγλικά υπάρχει το  deindustrial, στα ελληνικά όμως έχουμε μόνο το μεταβιομηχανικό (post-industrial), το οποίο σημαίνει μεν ότι η κοινωνία δεν είναι πλέον βιομηχανοποιημένη, αλλά υπονοεί ότι έχει αντικατασταθεί με κάτι ανώτερο.

 

Eκλογές 2012

Οι «πιο κρίσιμες εκλογές μετά την μεταπολίτευση», και χωρίς εισαγωγικά αν προτιμάτε, είναι σχεδόν εδώ. Μερικά σχόλια (πραγματικά, πόσο καλά μπορεί να τα λέει ο νεφέλικας;)

Υποκρισία ρε μαλάκα (για όσους θα ψηφίσουν με γνώμονα τουυς μετανάστες)
Βαβέλ (πολυφωνία και διάσπαση)
Και τι σκατά να ψηφίσω ρε φίλε; (μέρος 1ο)
Και τι σκατά να ψηφίσω ρε φίλε; (μέρος 2ο)
Και τι σκατά να ψηφίσω ρε φίλε; (μέρος 3ο)

Αξίζουν πραγματικά την κόπο.


Ένα που πόσταρα πριν λίγο καιρό:

Aποχή, Λευκό, Άκυρο και ψήφος στα μικρά κόμματα: μύθοι και εκβιασμοί του πολιτικού μας συστήματος (¡¡Σημαντικό!!)

Mερικά δικά μου σχόλια:

Το ΠΑΣΟΚ θα το ψηφίσει ένα σεβαστό ποσοστό συνανθρώπων μας. Τι πρέπει να τους κάνουμε αυτούς; Πού να τους στείλουμε; Μήπως και αυτούς σε κανένα «κέντρο φιλοξενίας» μέχρι να τους πάρουν κυβερνησείς από άλλα κρατή που σε λίγο θα καταφτάσει το ΔΝΤ και σία για να τους κάνουν την ζωή πιο εύκολη;

Αν και, για να είμαι 100% ειλικρινής, δεν είμαι σίγουρος ότι είναι πολλοί τελικά. Ρίχτε μια ματιά στην διαφορά των παρακάτω βίντεο.

Ττο βίντεο του MEGA από την ομιλία του Χοντρού επ’αριθμόν έχω-χάσει-το-μέτρημα.

Ο λαός του ΠΑΣΟΚ, ενωμένος δυνατός. Ή μήπως όχι;

 

Όπως και με τον Σαμαρά, ίσως να έχουμε την εντύπωση ότι οι μαλάκες εκεί έξω είναι περισσότεροι γιατί συνεχώς φιγουράρουν οι αντιπρόσωποι τους στην τηλεόραση. Λέγεται ότι τα γκάλοπ λένε ψέμματα, ότι φουσκώνουν τα ποσοστά του δικομματισμού. Πάντως, το έχω πει. Κάθε μέρα που περνάει, ανακαλύπτω πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει το τι είμαι πρόθυμος να περιμένω από τους ανθρώπους με τους οποίους μοιράζομαι το παρόν χωροχρονικό συνεχές. Τα στοιχειώδη δηλαδή. Ε, υποψιάζομαι ότι την Κυριακή, όσο δύσκολο κι αν ακούγεται αυτό, μπορεί να φτάσω ένα ιστορικό χαμηλό του πόσο λίγα μπορώ να περιμένω από τους Έλληνες.

Άραγε, αν ήμουν στην θέση τους, θα δρούσα διαφορετικά; Είναι εύκολο, είναι αλήθεια, να μιλάς από την θέση ενός ανθρώπου με στοιχειώδη παιδεία και στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Αν κι έγω είχα γενηθεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον απόλυτης υποταγής και παράδοσης της ελευθερίας μου στις τσέπες ενός βουλευτή ή ενός άλλου ηγέτη, ίσως κι εγώ να έλεγα το τραγούδι τους. Δεν μπορώ να το ξέρω.

Δεν ξέρω τι περισσότερο να πω.

Σύνεση. ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ, δεν θα ακούσω «εμένα δεν με αντιπροσωπεύει κανείς, είμαι κύριος του εαυτού μου» και τέτοιες αναρχικές μικρόμαλακίες. Και μακριά από φασίστες και δικομματικούς, ε! Όχι πως σας φοβάμαι εσάς που θα διαβάζατε αυτές τις γραμμές, σε καμία περίπτωση εκτός από κανέναν-δυο.

ΥΓ: Ισχύει ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι θα ήταν παράνομες. Οι εκλογές παραμένουν ένα συμβολικό δημοκρατικό κατάλειπο μιας κοινωνίας που έχει ξεχάσει τι σημαίνει ο όρος και επιτρέπει την επέκταση της οικονομικής δικτατορίας να καταφτάνει κάθε μέρα με σκληρότερους όρους. Μπορεί όμως ένα περίεργο αποτέλεσμα να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά στην παραπάνω συνειδητοποίηση… ΑΝ βέβαια, η συνειδητοποίηση είναι αρκετή· γιατί, πολύ φοβάμαι πως όλοι περιμένουμε από τους υπόλοιπους να συνειδητοποιηθούν. Σε κάποια φάση όλοι θα είμαστε συνειδητοποιημένοι αλλά δεν θα αλλάζει τίποτα γιατί όλοι θα περιμένουμε αυτό το κάτι για να ξεσηκωθούμε. Και κανείς δεν θα κάνει, γιατί όλοι θα περιμένουμε.