Hexagram 22


Beauty, Grace, Adornment

艮 Gèn, Mountain

離 Lí, Fire

Εξάγραμμο 22
Στολισμός

Πρώτη Γραμμή Γιανγκ: στολίζει τα πόδια του. Αφήνει το αμάξι του και περπατάει.
Προχώρησε με τις δικές σου προσπάθειες αντί να βασίζεσαι σε άλλους.

Δεύτερη Γραμμή Γιν: στολίζει τα γένια του.
Δίνει σημασία στην εμφάνιση.

Τρίτη Γραμμή Γιανγκ: Στολισμένος και εκθαμβωτικός, θα είναι τυχερός αν μείνει σταθερός και αληθινός.
Δώσε μεγαλύτερη σημασία στην ουσία παρά στην μορφή.

Τέταρτη Γραμμή Γιν: στολισμένος αλλά απλός. Ένα λευκό άλογο έρχεται γρήγορα.
Ο απλός μα ενάρετος είναι προτιμότερος από τον πομπώδη και έκφυλο.

Πέμπτη Γραμμή Γιν: αν και στολισμένος σαν κήπος, τα ρούχα που προσφέρει είναι λίγα. Οι δυσκολίες του θα καταλήξουν σε καλή τύχη.
Τα εσωτερικά αισθήματα και η ειλικρίνεια έχουν σημασία, όχι τα στολίδια και η επίδειξη πλούτου.

Κορυφαία Γραμμή Γιανγκ: ο απλός στολισμός είναι ανεπίληπτος. Το κακό αποτρέπεται.
Απαρνήσου το τεχνητό και γύρισε στην απλότητα.

Από την μετάφραση και ερμηνεία: “Ι Τζινγκ: Ένας εικονογραφημένος οδηγός για την αρχαία Κινέζικη μαντική τέχνη”. Εκδόσεις Κέδρος


“Hexagram 21 is Biting Through; Hexagram 22 is Beauty – only I tend to think of it these days more as Making Beautiful. (In much the same way, Hexagram 13 seems to be more to do with ‘creating harmony between people’ than just finding it already there, a fait accompli.)

So you Bite Through obstacles and illusions. You reach the essence of the thing – of the person, of the relationship, perhaps – and you ‘take this in’, make it part of your self. It really works, now, at a deep level.

What now? Now, that essence wants to find expression. It wants to grow, from seed to plant – it wants to flower, to connect with other people. Making Beautiful is all about finding a form that will do justice to the seed. The suitor (who shows up in the moving line texts) wants to show his true, his very best self. Or looking at it from a larger perspective – as the Image does – there must be ways of governing and living that express people’s inner awareness.

I think perhaps the key here is that there must be ways. Not just The Way. Different ways of life are the right expression for different people at different times. The face the suitor shows to his prospective bride can’t be the same one he shows next morning in the office. Even plants take very different forms through the seasons. (As I discovered to my cost many winters ago, when I happily accepted an offer from the neighbour to rotovate our entire patch. That summer, I discovered that all those little finely chopped white roots were very, very viable bindweed.)

And so in Making Beautiful, there is ’small harvest in having a direction to go’. The essence could go anywhere, be anything. But there is this desire to be something for someone, and this provides the ‘direction to go’ so that there can be a harvest. We think ‘I’m a teacher!’ or ‘I’m a great cook!’ – and this is how we get results.

Yet this isn’t the whole harvest at once – it isn’t the only expression there could ever be. A direction to go is also a way to explore, something to experiment with. Maybe it would be truer to think, ‘I can play teachers!’

I’ve an idea that if we arrive at Hexagram 23, and there’s a need for Stripping Away, this can be because we’ve confused that beautiful expression with the essence itself. Looking at the trigrams – Beauty is fire below the mountain, the spark of living awareness shining upward and illuminating the form. And in Stripping Away the fire has gone out. Now there’s just earth below the mountain, and it’s time for the mountain itself to be turned back to earth, to make space for something new.”

Source

Other interpretations:

[1] [2]

Αστείες Λέξεις #3

Λόρδα

Αίγινα, Δεκέμβριος 2009.

Εγώ, η Ινές, η Καρίνα και ο Άγγελος παίζουμε ένα παιχνίδι, στο οποίο ένας από τους παίκτες (ας πούμε η μάνα) ψάχνει στο λεξικό για περίεργες, αστείες λέξεις που, αν ξέρει τι σημαίνουν, ελπίζει να μην τις ξέρουν οι υπόλοιποι. Για κάθε λέξη που ακούνε οι παίκτες, πρέπει ο καθένας να γράψει σε ένα χαρτάκι τι πιστεύει οτί σημαίνει η λέξη. Κερδίζει την λέξη όχι αυτός/η ο οποίος θα γράψει τον σωστό ορισμό, αλλά αυτός/η που θα δώσει τον πιο ευρηματικό ορισμό ή αυτόν ο οποίος τελικά θα άξιζε περισσότερο να συνοδεύει αυτή την λέξη σε ένα λεξικό.

Όταν είχε έρθει η σειρά μου να βάλω λέξεις, μια από τις λέξεις που διάλεξα ήταν η λόρδα. Σκέφτηκα την έκφραση «με κόβει η λόρδα»… Όμως διαπίστωσα ότι δεν μπορούσα να δώσω ακριβή ορισμό του τι σημαίνει ακριβώς λόρδα. Μαχαίρι; Στομάχι, στομαχόπονος; Κάποια σιντοϊστική θεότητα η οποία κυβερνά την πείνα, γνωστή στην Ιαπωνία ως Roruza?

Κοίταξα τον ορισμό και η απάντηση ήταν η εξής απλοϊκή: η πείνα.

Ναι, αλλά αυτό δεν το ήξεραν οι συμπαίκτες μου! Τι διαβολικοί «ψευδο»-ορισμοί θα μπορούσαν να τους κατεβούν;;

Η Ινές (απ’ότι θυμάμαι) σκέφτηκε το ιδιοφύες «η πορδή των λόρδων».

Αφού το βρήκα εξαίσια ευρηματικό, την ρώτησα: «και πώς λες ότι μπορεί να είναι η πορδή των λόρδων; Ένα τσιριχτό και βραχύ πριτς;» «Όχι», μου απάντησε χαχανίζοντας, «μάλλον σαν ένα φφφφφ!»

Και η αγνή, απέριττη, ισοπεδωτικά παγκόσμια πορδή αξίζει αναφορά. Πείτε την αργά και τονισμένα. Και φανταστείτε τι ακριβώς περιγράφει.

Φφφφφ... Ο Βύρων ήταν γνωστός για τις μυρωδάτες λόρδες του στους κύκλους των Φιλελλήνων.

Τούμπανο

Να μια πολύ, πολύ ενδιαφέρουσα λέξη. ΤΟΥΜΜΜΜΠΑΝΟ.

Χαρακτηρίζει συνηθέστερα βυζιά (δοκιμάστε ένα image search με την λέξη “τούμπανο” στο google και θα με θυμηθείτε… ΤωΤ), κώλους και ανθρώπους γενικότερα όταν έχουν μεγάλους μύες, («είναι τούμπανος»), αλλά το συναντάμε συχνά και για κοιλιές, το δάχτυλο μου αφού το δάγκωσε *εισάγετε το αγαπημένο σας επικίνδυνο ασπόνδυλο εδώ*, σουβλάκια (ή πίτες, αν η απόσταση σας από την Ακρόπολη μετριέται με τουλάχιστον τριψήφιο αριθμό χιλιομέτρων), σάντουιτς, καφέδες, τσιγάρα, ναργιλέδες, ηχεία, υπολογιστές, αυτοκίνητα…

Κοιτάζοντας αυτή την πληθώρα λέξεων, οι οποίες εκ πρώτης όψης φαίνονται άσχετες αλλά παρολαυτά μπορούν να περιγραφούν ως τούμπανα, διακρίνω μια εννοιολογική σύγκλιση. Όλα τα παραπάνω είναι τούμπανα όταν είναι τόσο φουσκωμένα που φαίνονται σαν να μπορούν να σκάσουν, να ξεχειλίσουν. Τα χαρακτηρίζει μια ελκυστική πληθωρικότητα. Ενδιαφέρον είναι πως για να είναι κάτι τούμπανο, πρέπει να έχει υπόσταση, περιεχόμενο. Ένα μπαλόνι, έτσι όπως έχω στο μυαλό μου τα ελληνικά, δεν μπορεί να είναι τούμπανο, ένας ναργιλές όμως μπορεί – εδώ μπορεί η τουμπανότητα του ναργιλέ να αναφέρεται κυριολεκτικά στην πυκνότητα του καπνού, αλλά και στο πόσο βαρύς είναι. Οπότε, το τούμπανο μπορεί να αναφέρεται και σε μια ωμή ισχύς ή σε ένα βάθος: τούμπανα ηχεία υποδηλώνουν καλά μπάσα ταυτόχρονα συνήθως με μια στιβαρή, βαριά, «πληθωρική» κατασκευή η οποία φαίνεται μετα βίας να συγκρατείται από την εξωτερική επένδυση. Είναι ενδιαφέρον ότι το ίδιο το ΟΥ του τΟΥμπανου είναι βαθύ και μπάσο (φανταστείτε να λέγατε τύμπανο;), όποτε ίσως έχουμε να κάνουμε με μια ελαφριά και υποσυνείδητη ονοματοποιία.

Μιλώντας για τύμπανα λοιπόν… Τι σχέση έχει η έννοια της λέξης τούμπανο, της τιγκαρισμένης (χμμ… τίγκα… καθόλου μακριά από άποψη νοήματος) πληθωρικότητας, με αυτό;

Απ’όσο μπορώ να καταλάβω, πρώτα πρέοκυψε η σύνδεση του ανθρώπινου σώματος με το τύμπανο, από την άποψη ότι τα «φουσκωμένα, τιγκα, γεμάτα, έτοιμα να σκάσουν» βυζιά/ποντίκια/οπίσθια θα έχουν επιφάνεια η οποία αναγκαστικά θα είναι τεντωμένη και σκληρή, όπως η μεμβράνη ενός τυμπάνου. Αφού χρησιμοποίηθηκε η λέξη για να περιγράψει αυτά τα χυμώδη μεν, σκληρά δε μέρη του ανθρώπινου σώματος, μπορούμε να φανταστούμε πως σε δεύτερη φάση άρχισε να χρησιμοποιείται για να περιγράψει άλλες υπάρξεις του κόσμου που η πληθωρικότητα τους, κυριολεκτικά ή μεταφορικά,  βρώσιμα ή μη, θυμίζει την σεξουαλική πληθωρικότητα όσων αποκαλούμε τούμπανα. Το ού αντί του ύ μάλλον ήρθε επειδή ακούγεται πιο ουμφάτο, πιο περιεκτικό, πιο γεμάτο. Βέβαια, τα τύμπανα δεν είναι πληθωρικά, έχουν μόνο αέρα μέσα τους! Αλλά τι μας νοιάζει, από την στιγμή που μπορούμε να λέμε ΤΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΠΠΠΠΑΝΟ και να γουστάρουμε! 8ζ

Game 2.0 — Bionic Commando Rearmed 2 Review

Μήνες μετά το τελευταίο μου review! Αναρωτιέμαι αν τα μεγάλα sites όπως το Gamespot του είχαν βάλει καλύτερη βαθμολογία, αν τα σχόλια θα ήταν πιο επιεική…

Catch it here!

8-bit Conservatory (Boss Music for the Exams! Part V)

Εργασία για Μαυροφίδη και Προγραμματισμό Εφαρμογών Πολυμέσων ΙΙ. Κάτσε να βάλω μια ανάλογη μουσική για την περίσταση, παρ’όλο που η εξέταση ήταν 3 μέρες πριν… Πολύ γαμάτες ερωτήσεις by the way. Και νομίζω έγραψα καλές απαντήσεις. Πολύ μπροστά ο τύπος…

Η ActionScript3 είναι περίεργη. Είναι πολύ πιο δυνατή από την 2, αλλά κάποια πράγματα που μπορούσες να τα κάνεις στην 2 πανεύκολα, ορισμένα βασικά πράγματα, πρέπει να περάσεις από χίλια κύματα για να τα κάνεις στην 3! Είναι σαν να πηγαίνεις από το να μιλάς σε όλους με απλή καθομιλουμένη, στο να τους μιλάς σαν να είσαι (και να είναι) robot. Θα είναι πολύ ακριβές, πολύ αποτελεσματικό, πολύ λογικό… but where’s the fun in that?

Αρκετά. Απολαύστε τα δημιουργήματα συνθετών μιας εποχής που η μουσική των video games είχε μια άλλη μαγεία… 🙂

http://hallografik.ws/oldstuff/flash/8-bit.html

And with that, we’re done for now!! 😀

Ζουμπούλι – Σπίτι μου Timelapse

http://www.twitvid.com/BUXWQ

Μετά από μια βραδιά στο Ζουμπούλι με πολύ κρασί, ναργιλέ και τραγούδι (στο οποίο, κλασικά, δεν μπορούσα να συμμετάσχω! {:ε), ο Mario αποτύπωσε τον δρόμο του γυρισμού σε αυτό το ωραίο timelapse που το iPod του έφτιαξε με τόσο ευγένεια και μεγαλοψυχία. :]

Boss Music for the Exams! IV

Για την Εισαγωγή στην Ιστορία της Τέχνης:

Απλά τα σπάει αυτό το κομμάτι. Θα μου ανάψει τις νευρικές συνάψεις για να γράψω τις καλύτερες και πιο βαθιές αναλύσεις για παλιά τέχνη στην Ιστορία της… Τέχνης! Ooh Yeah! Και η Σαμπανίκου είναι και ροκού, ταιριάζει! >:]

Boss Music for the Exams! III

Σήμερα για τα Γραφικά Υπολογιστών, ένα μάθημα που χρωστάω, νομίζω ότι δήλωσα στην σκούπα μου, αλλά δεν είμαι σίγουρος γιατί έχασα την δήλωση! Πάμε Λόφο και βλέπουμε. Ένα σερί παραπάνω και μια πρωινή βόλτα δεν βλάπτουν. Και το πολύ-πολύ περνάμε κι ένα μάθημα. *trying to play it cool*

Γραφικά Υπολογιστών; Καλά και κόβεσαι σ’αυτό; Δεν ξέρεις από γραφικά; *γιουχαίσματα!* Είναι μαθηματικά, συναρτήσεις, χ, y (το οποίο δεν μοιάζει με Ψ δεν ξέρω γιατί το λέμε Ψ), και πράγματα που θυμίζουν επικίνδυνα την Β’ Λυκείου. Αυτό το μάθημα το έχω δώσει τρεις φορές και έχω αποτύχει παταγωδώς και τις τρεις, από το 2ο έτος με κυνηγάει… Οπότε το retry ίσως να μην βοηθήσει. And skill ain’t all it’s gonna take to bring this one down.

Boss Music for the Exams! II

Για την Πολιτισμική Επικοινωνία:

I’m going in for the kill… Εκτός κι αν ο Μπαντιμαρούδης, στο προφορικό boss battle, χρησιμοποιήσει τις τακτικές που χρησιμοποιούν και τα boss στο Final Fantasy, και με μια massive-damage κίνηση βγάλει knock-out από το πουθενά όλη μου την ομάδα…

*equips revelant materia and weapons: drinks coffee, clears throat, rehearses Charisma Speed (increases answer conjuration speed) and Crisis Confuse (creates impression of knowledge when HP/imminent score critically low and next attack/question will result in failure)*

UPDATE:

Μια Χαϊντεγκεριανή Προσέγγιση των Χαϊκού

Σας παρουσιάζω περήφανα!

Μια Χαϊντεγκεριανή Προσέγγιση των Χαϊκού(.pdf)

Από την περίληψη:

Στο παρακάτω κείμενο, εξερευνώ την ιαπωνική μορφή ποίησης χαϊκού. Θα περιγράφω την ιστορία του, τις πολιτισμικές επιρροές του, τις γερές βάσεις του στην ιαπωνική θρησκεία και αρχαία φιλοσοφία της Άπω Ανατολής. Έπειτα θα αναλύσω κάποιες πτυχές του έργου του Γερμανού φιλοσόφου Μάρτιν Χάιντεγκερ σχετικά με την Ύπαρξη και τον Χρόνο και θα τις συγκρίνω με τα χαϊκού και την άρχουσα φιλοσοφία τους, η οποία αγγίζει παρόμοια ερωτήματα, ψάχνοντας για σημεία τομής, ομοιότητες ή αντιθέσεις.

Για την Ανάλυση και Σύνθεση Κειμένου, με την Δέσποινα Καταπότη (σαν όνομα εκπομπής ακούγεται… θα έβλεπα μια εκπομπή που θα παρουσίαζε η Καταπότη κι ας μην έχω τηλεόραση, σίγουρα θα είχε ενδιαφέρον).

Όλα ξεκίνησαν από αυτό το flash, (το οποίο, παρεπιμπτόντως, ήταν αυτό που παρουσίασα με το δεξί μου χέρι να έχει γωνία κάθετης κίνησης 20º) και από εκεί το κεφάλαιο χαϊκού πήρε περίεργες και ενδιαφέρουσες κατευθύνσεις.

Όπως λένε και στο deviantART:

Creative critique and feedback encouraged. ^^]

Boss Music for the Exams!

Για τις Βάσεις Δεδομένων:

Για τα Πληροφοριακά Συστήματα:

EDIT:

Αυτές οι μουσικές είναι πιο έπικ από τα μαθήματα αλλά δεν πειράζει. Πάντα όταν δίνουμε εξετάσεις είμαστε σε έπικ διάθεση!

He can pick up a boulder with relative ease
Makes crushing rocks seem such a breeze
He may move slow; he can’t jump high
But this Kong’s one heck of a guy!